Glengarry Glen Ross, Old Vic'te Tamamı Kadın Oyunculardan Oluşan Yeniden Sahnelemeyle Geliyor ve Bu Haftanın Mutlaka İzlenmesi Gereken Londra Tiyatroları

Londra tiyatrosu bu hafta hareketli: modern bir klasiğin cesur bir yeniden yorumlaması, RSC'den güçlü yeni bir oyun ve West End'in en büyülü gösterilerinden birinin sonsuza kadar sahnede kalmayacağının hatırlatması. İster kanonik eserlerin kışkırtıcı yeni yorumlarına, ister yaratıcı aile tiyatrosuna ilgi duyuyor olun, başkentin sahnelerinde sizi bekleyen olağanüstü şeyler var.

Tüm Kadın Kadrosuyla Glengarry Glen Ross Old Vic'e Geliyor

David Mamet'in keskin zekâlı 1983 tarihli draması Glengarry Glen Ross, yirminci yüzyılın en çok övülen Amerikan oyunlarından biridir. Dört emlak satıcısının kıyasıya bir rekabete kilitlendiği bu yakıcı portre; birinci Cadillac kazanır, ikinci biftek bıçakları alır, son ikisi ise işlerini tamamen kaybeder. Oyun uzun süredir toksik erkeklik, acımasız kapitalizm ve Amerikan Rüyası'nın karanlık yüzünün bir incelemesi olarak okunmaktadır. Şimdi Old Vic Theatre'da sergilenecek heyecan verici yeni bir canlandırma, seyircilerin bu oyun hakkında bildiklerini alt üst etmeye hazırlanıyor.

Yönetmen Patrick Marber, kendisi de kayda değer Pulitzer yakını bir oyun yazarı (Closer hâlâ modern bir klasik olarak yerini korumaktadır), merkezdeki satıcıların cinsiyetini değiştirme gibi radikal bir karar aldı. Dört rolün tamamı, Indira Varma ve Rosa Salazar'ın öncülük ettiği olağanüstü bir kadro tarafından kadınlar tarafından canlandırılacak. Bu kadro seçimi anında büyüleyici sorular doğuruyor. Mamet'in metni çoğunlukla rekabetçi erkekliğin, herkesin —kadınlar dahil— sömürülecek bir meta olarak değerlendirildiği bir dünyada erkekçe gösteriş ve üstünlük kurma çabasının anatomisi olarak tartışılmaktadır. Peki oyuncuların kendileri kadın olduğunda ne olur?

Yanıt, basit bir cinsiyet ters çevirmesinden çok daha karmaşık olabilir. Selling Sunset gibi reality televizyon yapımlarının kadınların emlak sektöründe erkek meslektaşları kadar acımasız, stratejik ve ilgi çekici olabileceğini gözler önüne serdiği bir çağda, bu prodüksiyon tam da doğru kültürel anda geliyor. Asıl sınav, Mamet'in dili —ünlü kesik ritmi ve küfür dolu diyalogları— kadınlar tarafından söylendiğinde içgüdüsel gücünü koruyup koruyamayacağı ya da tamamen yeni bir şeye dönüşüp dönüşmeyeceği olacak. Her iki sonuç da büyüleyici bir tiyatro deneyimi vaat ediyor.

Driftwood: RSC'nin Kiln'deki Güçlü Yeni Oyunu

Royal Shakespeare Company bu hafta Driftwood ile Kiln Theatre'a çarpıcı yeni bir eser getiriyor; bu, Martina Laird'ın ilk oyunu. Laird başarılı bir oyuncu olarak tanınıyor olsa da oyun yazarlığına geçişinin kayda değer bir adım olacağı görünüyor. Driftwood, prestijli Verity Bargate Ödülü'nde ikinciliğe layık görüldü ve ardından RSC tarafından desteklendi; bu da eserin kalitesinin güçlü bir onayı niteliğinde.

1956 yılında Trinidad'da geçen oyun, üyelerinin tamamının kendilerine bir gelecek yaratmak için çabaladığı bir beyefendiler kulübünün içinde açılıyor. Ancak Karayipler'de siyasi değişimin rüzgârları eserken ve sömürgeciliğin uzun gölgesi hâlâ üzerlerinde ağırken, tarihin zincirlerinden kurtulmak herkesin öngördüğünden çok daha zor oluyor. Oyun, kazanmak için oynamanın her zaman bedeli olduğunu ima ediyor. British theatre'da yeni gösteriler ve taze seslere ilgi duyanlar için bu gösteriyi kaçırmamak gerekiyor.

My Neighbour Totoro Son Uzatmasını Duyurdu: Kaçırmayın

RSC'den söz açılmışken, şirket aynı zamanda West End'i şu anda süsleyen en sevilen prodüksiyonlardan birinden de sorumlu. Gillian Lynne Theatre'daki My Neighbour Totoro, yakın zamanda son uzatmasını duyurdu ve prodüksiyonun Ocak 2027 sonunda kapanacağı kesinleşti. Çok sevilen Studio Ghibli filminin bu olağanüstü uyarlamasını henüz deneyimlemediyseniz, saat resmen işlemeye başladı.

Phelim McDermott'un yönettiği prodüksiyon, Tokyo'dan Japon kırsalına taşınan iki genç kız kardeşin hikâyesini anlatıyor; kız kardeşler yakın ormanda yaşayan nazik, kadim bir orman ruhunu keşfediyorlar. Bu sahneyi bu denli olağanüstü kılan yalnızca Hayao Miyazaki'nin özgün vizyonuna sadakati değil, aynı zamanda sergilenen tiyatral icadın da büyüklüğü. Kuklacılık, efsanevi Jim Henson's Creature Shop tarafından yaratılan minik is perileri ve muhteşem Totoro'nun kendisiyle birlikte gerçekten nefes kesici. Tom Pye'ın büyüleyici tasarımı ve Joe Hisaishi'nin ikonik müziğiyle bir araya gelince ortaya, salonu hayranlıkla dolduran bir prodüksiyon çıkıyor.

Bu, herkese hitap eden bir gösteri: çocuklar çok seviyor, ama yetişkinler tartışmasız daha da fazla seviyor. Gerçek bir duygusal derinliğe sahip; çocukluk, kayıp, dayanıklılık ve doğanın iyileştirici gücü temalarını büyük ölçekli tiyatroda nadir görülen bir incelikle ele alıyor. Aile dostu bir West End deneyimi olarak eşsiz. Son uzatma kesinleştiğine göre biletleri bulmak giderek zorlaşacak. Beklemeden biletinizi alın.

Tao of Glass: Phelim McDermott'un Türleri Yıkan Gösterisi Londra'ya Geliyor

Phelim McDermott açıkça parlak bir dönem yaşıyor. My Neighbour Totoro'daki zaferinin ötesinde, yönetmen bu yaz başka bir beğenilen prodüksiyonunu da Londra'ya getiriyor. Efsanevi Amerikalı besteci Philip Glass ile uzun soluklu iş birliğinin ürünü olan Tao of Glass, 2019'da Manchester International Festival'de prömiyerini yapıp ardından uluslararası turneyeçıkmasının ardından Temmuz'da @sohoplace'e gelecek ve Londra'daki ilk gösterimini yapacak.

Bu prodüksiyon kolay bir sınıflandırmaya direniyor. Kısmen konser, kısmen tiyatro, kısmen meditasyon olan eser; hayat, ölüm ve aradaki her şeyi konu alan, Taoist felsefeden ilham alan bir akşam yaratmak için müzisyenleri ve kuklacıları bir araya getiriyor. McDermott, tutarlı biçimde şaşırtan ve beklentilere meydan okuyan çalışmalarıyla gerçek anlamda alışılmışın dışında bir yaratıcı güç; karakteristik tiyatral parlaklığını bu yaz Londra sahnelerinde başka hiçbir şeye benzemeyen bir deneyim vaat eden esere taşıyor.

Deneysel ve sınırları zorlayan eserleri takdir edenler ya da Philip Glass'ın hipnotik minimalist bestelerinin hayranları için Tao of Glass, büyük uluslararası bir prodüksiyonu samimi bir Londra ortamında izlemek için nadir bir fırsat sunuyor. Bu prodüksiyon, McDermott'un bugün British theatre'da çalışan en yaratıcı yönetmenlerden biri olarak ününü daha da pekiştiriyor.

Bilet Almalı mısınız?

Bu dört prodüksiyonun tamamı ilgiyi hak ediyor, ancak öncelikler zevklerinize göre şekillenecek. Old Vic'teki tüm kadın kadrosuyla Glengarry Glen Ross, özellikle Indira Varma'nın başrolde olmasıyla, hızla tükenen cesur bir yeniden yorumlama türünde. Kışkırtan ve sorgulatan oyunların hayranıysanız, bu listenizin başında yer almalı.

My Neighbour Totoro için mesaj basit: beklemeyin. Son uzatmalar her zaman bilet için bir hücum yaratır ve bu prodüksiyon kendini son yılların belirleyici tiyatro olaylarından biri olarak çoktan kanıtladı. İster çocuklarınızla gidin ister yetişkin olarak, tiyatrodan ayrıldıktan çok sonra bile içinizde kalan bir deneyim bu.

Kiln'deki Driftwood, Londra tiyatrosunu bu denli heyecan verici kılan türden bir keşif. Yeni bir metin, taze bakış açıları ve büyüleyici tarihsel bir ana kök salmış bir hikâye: bu, maceracı tiyatroseveri ödüllendiren türden bir prodüksiyon. Tao of Glass ise bambaşka bir şey vaat ediyor; sanat formları arasındaki sınırları bulanıklaştıran, meditatif, görsel açıdan büyüleyici bir akşam.

Bir sonraki tiyatro deneyiminizi bulmak için Londra gösterilerinin tam listesine göz atın ya da sahnelere gelen en güncel yeni gösterileri keşfedin. Müzikallerden oyunlara ve Off-West End mücevherlerine kadar keşfedilmeyi bekleyen her zaman harika şeyler var.